Bir sayfaya yalnızca ayrı ayrı şema blokları eklemek, arama motorlarına parça parça bilgi verir. İç içe şema ise bu parçaları birbirine bağlayarak sayfada kimin, neyi, hangi bağlamda anlattığını net biçimde ortaya koyar. Doğru kurulduğunda içerik, birbirinden kopuk etiketler yığını olmaktan çıkar ve tutarlı bir varlık ağına dönüşür.
İç içe şema ne anlama gelir?
İç içe şemada bir varlığın özelliği, başka bir varlığın tanımı olarak yazılır. Örneğin bir makale işaretlemesinde yazar özelliğinin değeri düz metin yerine bir kişi nesnesi olabilir. Yayıncı özelliği de bir kurum nesnesi olur. Böylece makale, kişi ve kurum arasındaki ilişki açıkça tanımlanır. En çok kullanılan örnekler şunlardır: ürünün içinde teklif ve puan bilgisi, yerel işletmenin içinde adres ve çalışma saatleri, makalenin içinde yazar ve yayıncı. Her iç nesnenin kendi tür bilgisini taşıması gerekir.
Kimlik tanımlayıcılarıyla bağlantı kurmak
İç içe yazım kısa metinlerde işe yarar ama aynı varlığı birçok yerde tekrar tanımlamak kodu şişirir ve çelişki riskini artırır. Çözüm, JSON-LD içinde kimlik tanımlayıcısını kullanmaktır. Kurumunuzu ana sayfada bir kez ayrıntılı tanımlayın, ona sayfa adresine eklenen bir parça ile kalıcı bir kimlik verin. Diğer sayfalarda yayıncı veya satıcı alanına yalnızca bu kimliği referans olarak yazın. Aynı yöntemi kişi, ürün ve web sitesi varlıkları için de uygulayabilirsiniz. Bu yaklaşım tek bir doğruluk kaynağı oluşturur ve güncelleme gerektiğinde yalnızca bir yeri değiştirmenizi sağlar.
Sayfa düzeyinde bütüncül bir kurgu
Her sayfada bir ana varlık belirleyin. Blog yazısında bu makale, ürün sayfasında ürün, iletişim sayfasında kurum olabilir. Sayfa nesnesi, ana varlığa ana içerik özelliğiyle bağlanır; web sitesi nesnesi ise sayfanın üst öğesi olarak tanımlanır. Ekmek kırıntısı listesini de aynı sayfa grafiğine dahil edin. Ardından kurumun resmî sosyal profillerini ve doğrulanabilir kaynaklarını benzer varlık özelliğiyle ekleyin. Bu bağlantılar, varlığın web üzerinde tek bir kimlik olarak tanınmasına yardımcı olur. Görünmeyen bilgi işaretlemeyin; şemadaki her değer sayfada kullanıcının da görebileceği içerikle uyuşmalıdır.
Doğrulama ve sık yapılan hatalar
Kodu yayına almadan önce şema doğrulama aracı ve zengin sonuç testiyle kontrol edin. Sık görülen hatalar şunlardır: kimlik değerlerinin sayfalar arasında farklı yazılması, iç nesnede tür bilgisinin eksik bırakılması, zorunlu alanların boş geçilmesi ve aynı sayfada birbiriyle çelişen birden fazla kurum tanımı. Eklenti kullanıyorsanız çıktıyı mutlaka inceleyin; eklenti ile elle eklenen kodun çakışması yaygın bir sorundur. Yayından sonra Search Console’daki geliştirme raporlarını düzenli izleyin.
İç içe şema ve kimlik referansları, sitenizin kendini makinelere tutarlı anlatmasını sağlar. Önce kurum ve site varlıklarını sağlam kurun, sonra sayfa türlerine göre genişletin ve her değişiklikte doğrulamayı tekrarlayın.